Karaman
Hakkında Genel Bilgiler
Karaman’da kilemotrekareye
düşen kişi sayısı, 1990 yılında 24 kişiyken, 2000 yılında 27
kişiye yükselmiştir. 1990-2000 yılları arasında Türkiye’nin
nüfusu yaklaşık 1.2 kat artış göstermiştir. Aynı dönemde,
Karaman ilinin nüfusu 1.1 kat artış göstererek,1990 sayımına
göre, toplam nüfûsu 217.536 olup, 106.051’i il ve ilçe
merkezlerinde, 111.485’i bucak ve köylerde yaşamaktadır. Bu
sayı 2000 yılında 243.210’a yükselmiştir. 1990-2000
döneminde Karaman ilinin yıllık nüfus artış hızı
o/oo11.2’dir. 1990 yılında Karaman ili ülke nüfusu içinde
%0.39’luk bir paya sahip iken, 2000 yılında yaklaşık
%0.36’lık bir paya sahiptir. 1990-2000 döneminde Karaman
ilinin yıllık nüfus artış hızı ülke ortalamasından daha
düşük olarak gerçekleşmiştir.
1990-2000 döneminde şehir nüfusu yıllık o/oo27.7’lik bir
artış hızı ile büyürken, köy nüfusu yıllık o/oo7.6’ya
düşmüştür. Bu dönemde şehir ve köy nüfusundaki bu artış ve
azalışlara bağlı olarak şehirde yaşayan nüfusun oranı
artmış, köyde yaşayan nüfus oranı azalmıştır. Karaman
nüfusunun (2000 yılı) % 57.5’iu şehirde yaşamaktadır. İl
nüfusunun yapısında etnik farklılık görülmemektedir. 2000
Yılı Nüfus Tespiti'ne göre merkez ilçe nüfusu 105.384, ilin
toplam nüfusu ise 243.210 olarak belirlenmiştir.
İllerin nüfus büyüklükleri dikkate alındığında Karaman,
toplam nüfus bakımından (2000 Nüfus Tespiti'ne göre) 81 il
içinde 68'nci sırada, merkez ilçe nüfusu olarak da 42'nci
sırada yer almaktadır.
Tarihi
Karaman kentinin ilk kuruluş
tarihi kesin olarak bilinmemekle beraber yapılan arkeolojik
kazılar neticesinde, önemli bir yerleşim bölgesi, ticaret ve
kültür merkezi olduğuna dair belgeler bulunmuştur.
Karaman ve çevresinin M.Ö.8000 yıllarında yerleşik iskana
sahip olduğu ortaya konulmuştur. İl, Hititler zamanında bir
askeri ve ticaret merkezi olmuş daha sonra Firigya ve
Lidya'lıların egemenliğine geçmiş, M.Ö.322 de Yunan Kralı
Perdikkos ve Filippos'un işgaline ve talanına uğramıştır.
Karamanoğulları Anadolu Selçuklu Devletinin zayıflamasından
ve yıkılmasından sonra bağımsızlıklarını ilan edip
Karamanoğlu Devletini kurmuşlardır. Karamanoğulları
OĞUZ'ların SALUR boyuna mensuptur. 24.Oğuz boyu şunlardır.
1.Kayı 2.Bayat 3.Alkaevli 4.Karaevli 5.Yazır 6.Döğer 7.Dondurga
8.Yaparlı 9.Avşar 10.Kızık 11.Beğdili 12.Karkın 13.Bayındır
14.Biçene 15.Çavuldur 16.Çepni 17.Salur l8.Eymür l9.Alayuntlu
20.Üreğir 21.Iğdiz 22.Büğdüz 23.Yuva 24.Kınık. Bu 24 boy 6
ata da birleşir. 1.Günhan 2.Ayhan 3.Yıldızhan 4.Gökhan
5.Dağhan 6.Denizhan.
Şehir Klasik dönemlerde LARENDE olarak bilinir. 1256'da
Karamanoğulları devletinin başkenti olan Larende,
Cumhuriyetin ilanından sonra Konya iline bağlı olarak
KARAMAN adını almıştır.
Karamanoğlu Mehmet bey Konya civarında Moğollarla yaptığı
savaşı kazanarak Konya'yı moğol işgalinden kurtarmış ve
Karamanoğlu Devletinin başkenti yapmıştır. O tarihlerde
Anadolu Selçuklularının resmi dili Arapça, edebiyat dili
Farsça idi. Yönetenlerle yönetilenler arasında dil konusunda
büyük farklılıklar meydana gelmişti. Dil farkı büyük
reaksiyonlar doğurdu. Hacı Bektaş Veli, Tapduk Emre, Yunus
Emre, Aşık Paşa, Sarı Saltuk ve Karamanoğlu Mehmet Bey başta
olmak üzere daha birçok kültür tarihinin büyük simaları Türk
kültür ve medeniyetinin tahrip edilmekte ve yok edilmekte
olduğunu görerek, siyasi ve kültürel taarruza geçmişlerdir.
Karamanoğlu Mehmet Bey Türk Milliyetçilik tarihine altın
harflerle yazılması gereken 13 Mayıs 1277 yılında
yayınladığı bir fermanla Türkçe'nin zaferini sağlamıştır. Bu
fermanla "Bu günden sonra hiç kimse sarayda, divanda,
meclislerde ve seyranda Türk dilinden başka dil kullanmaya"
diyerek Türkçe'den başka konuşulan ve yazılan dilleri
yasaklamıştır.
Bugün Karaman halkının civar yerleşim bölgelerine nazaran
daha düzgün bir lisan kullanmasını bu fermanda aramak
lazımdır.
Karamanoğulları devletinin sınırları, en güçlü olduğu
zamanlarda, Karaman, Konya, Sivas, Kayseri, Niğde, Adana,
Antakya, Silifke, Anamur, Mut, Gülnar, Alanya, Gazipaşa,
Antalya, Isparta, Beyşehir'e kadar uzanıyordu.
Karamanlılar kuvvetli düşmanlarının karşısında sarp yerlere
bilhassa Toros dağlarına çekilerek korunurlar ve tehlike
geçince tekrar İçel ve Larende (Karaman) tarafına
geçerlerdi. Geçitler vasıtasıyla Konya'ya ulaşan ticaret
kervan yollarını kontrol eden Karamanlılar, Ceneviz, Kıbrıs
ve Malta tacirlerinden aldıkları vergiler ile mühim bir
gelir temin ediyorlardı. Lamos, Silifke, Anamur, Manavgat
gibi kendilerine ait limanlardan tahsil ettikleri gümrük
resmi önemli gelirlerdendi. Karamanoğullarının Alaaddin
Bey'den itibaren hedeflerinin gümüş sikkeleri görülmektedir.
Hıristiyan alemi tarafından kutsal sayılan ve antik şehir
olarak bilinen DERBE kenti Avrupalı hıristiyan turistlerin
dikkat ve ilgisini çekiyor. (Derbe Karaman'a bağlı Aşıran
köyü yakınlarında yer alır) Hıristiyanların Hz. İsa
Peygamber'den sonra kendilerine dini lider olarak bildikleri
MICHAEL Derbe'de yatmaktadır. Burayı ve MICHAEL'in kabrini
ziyaret edenler Hıristiyan inancına göre kendilerinin hacı
oldukları edinilen bilgiler arasındadır.
Karaman 15 Haziran 1989 tarihinde Türkiye'nin 70. Vilayeti
olmuştur.
Karaman Tarihi ve
Turistik Yerler
Sağlık Ocakları ve
Hastanelerin Telefon Numaraları ve Adresleri
İlçeleri-->
